Muziek als Hobby

april 16th, 2008  |  by | Published in Nieuwe muziek  |  4 Comments

In rechtstreeks contrast met de grote leus van Lopendvuur wil ik graag het scenario van muziek als hobby bekijken. Ik wil hier niet een verschil in intentie mee aantonen maar eerder een verschil in eventuele artistieke bevrediging. Want net zoals muziek maken geen hobby is, is het voor veel mensen ook geen baan met sleur en middelmatigheid.

Muziek maken vanuit artistiek oogpunt. Ik denk dat de meeste bands graag op deze manier naar hun eigen werk kijken. Er is immers een verschil tussen entertainers en artiesten. Toch wil ik beweren dat er slechts weinig bands zijn die geen concessies doen. Ik zie dit graag als een vorm van ‘vrij zijn’. Zoals kunstvormen in de breedste zin van het woord ons leren is de pure en vrije artistieke uiting in theorie de goede weg naar de heilige graal (geef het maar een naam). Om dit te bereiken moet je als artiest onafhankelijk zijn, in je hoofd, in je beurs en in de industrie.

Lekker denken in stereotypen is leuk, maar benadert niet altijd de realiteit. Een van de pijlers van Lopenvuur is natuurlijk dingen doen zonder subsidie zodat onafhankelijkheid garandeert dat het product vrijer en blijer is. Zo is het ook voor de muzikant. Als muziek slechts een pure uitingsvorm is, dan verandert het soort muziek gegarandeerd. Maar hoe bereikt een muzikant deze status van financiële onafhankelijkheid?

Dit is de uiteindelijke spagaat-positie die voor veel artiesten in Nederland werkelijkheid is. Aan de ene kant wil je geld hebben om muziek te maken maar zal je daardoor minder tijd hebben om muzikant te zijn dat ook te voelen. Aan de andere kant is muziek als enige bron van inkomsten een kunstvorm onder druk en dus ook niet vrij.

Voor dit stukje is het scenario van financiële onafhankelijkheid interessant waarbij een artiest niet in zijn blote bips in een hutje op de hei hoef te wonen. Oftewel; brood op de plank en muziek maken als twee losse zaken. Je zou kunnen zeggen dat muziek maken dan een hobby is, maar ik zie het eerder als vrije artistieke uiting. Als je geen rekening hoeft te houden met de financiële waarde van je artistieke uiting zal dit het product alleen maar ten goede komen. Als je achter niet in staat bent om jezelf te ondersteunen terwijl je dat doet wat je muzikale of artistieke verstand je ingeeft bestaat de kans de je concessies gaat doen op je product. Mijns inziens wordt de melk dan heel snel zuur.

Wat belangrijk is, bepaalt de artiest uiteraard zelf. Het is echter wel noodzakelijk om te begrijpen met welke intentie je in je kunstvorm staat. Een goed inzicht in je eigen kunnen en je positie als artiest zorgt volgens mij voor mooiere, en vooral bewustere muziek met meer smoel. Iets waar we in Nederland niet genoeg van kunnen hebben.

Responses

  1. kitty says:

    april 21st, 2008 at 20:28 (#)

    yes.

  2. MONSTERTUX says:

    mei 23rd, 2008 at 23:45 (#)

    amen.

  3. peter says:

    mei 29th, 2008 at 16:32 (#)

    Er is geen verschil tussen artiest en entertainer. Er is ook geen verschil tussen kunstenaar en entertainer. Zodra je naar buiten treed met je muziek, entertain je. Dat wil je toch ook? En je integiteit bescherm je inderdaad door niet de nadruk te leggen op geld verdienen met je euh… entertainment.

  4. Gijs says:

    mei 29th, 2008 at 16:56 (#)

    Uiteraard ben ik het niet met je eens. Beide liggen wellicht dicht bij elkaar. Als ik echter een entertainer zou zijn dan zou ik mijn act afstemmen op mijn publiek. Uiteraard zit er ook een kunstenaarsschap in het entertainer zijn. Maar de intentie van de kunstenaar is meer het ontwikkelen van iets eigens en vervolgens kijken of er publiek voor is.

    Verder heb je gelijk dat de scheidslijn dun is. Ergens zijn we allemaal publieksgeil, ook de grootste emo-einzhelganger 😉


Agenda